LEGENDA O BRANKOVOM MOSTU KOJA LEDI KRV U ŽILAMA: O njegovom prokletstvu se vekovima priča, privlači crne sudbine i smrt, a od ovog krvavog pira je sve krenulo
Brankov most je jedno od najprepoznatljivijih i najautentičnijih mesta u Beogradu. U narodu se priča da je dobio ime po Branku Ćopiću, koji je navodno izvršio samoubistvo skočivši s njega. Od tada je most poznat kao jedno od najčešćih mesta za samoubistva - godišnje oko 40 ljudi pokuša da se ubije skokom s mosta.
Ipak, da li ste znali da su se na mestu današnjeg Brankovog mosta nalazile dve građevine sa izuzetno nesrećnom sudbinom?
Mesto krije priče o misterioznim događajima i tragedijama koje su ga okruživale.
Pre Brankovog mosta, tu se nalazio Most kralja Aleksandra - prvi drumski most preko Save, najveći u to vreme, koji je uništen tokom Drugog svetskog rata. Izgradnja mosta počela je 1930. godine, kada je raspisan javni konkurs za njegovu izgradnju.
Posao za izgradnju mosta dobila je strana kompanija iz Oberhauzena. Pre toga, na Savi je postojao samo Železnički most sagrađen 1884. godine. Most je projektovan u zoni pristaništa, a da bi brodovi mogli nesmetano da prolaze, morao je da ima aperturu dugu 250 metara i plovnu visinu od 12 metara.
Izgradnja je počela u julu 1930. godine, a ukupna dužina mosta iznosila je 474 metra. Građen je po uzoru na kelnski viseći most iznad Rajne.
Prvi drumski most u Beogradu pušten je u saobraćaj 16. decembra 1934. godine. Njegova osnovna struktura sastojala se od dva noseća stuba od armiranog betona u srpsko-vizantijskom stilu, a konstrukciju su držala čelična užad. Otvaranje mosta bilo je spektakularno - prvo je prošla ceremonijalna kraljevska konjica od 700 konjanika, a otvorio ga je princ namesnik Pavle Karađorđević. Tog dana mostom je prošlo čak 150.000 građana.
Nakon skoro godinu dana mostom je prešao prvi tramvaj, broj 14, do Zemuna, pa je zbog toga bio poznat i kao "Zemunski most."
Kako su radovi privodili kraju, kralj Aleksandar razmatrao je postavljanje skulptura na pilone mosta. Ivan Meštrović predložio je četiri konjanika, po dva na svakom pilonu, ali taj predlog nije prihvaćen zbog pritiska arhitekata i vajara.
Most je uništen tokom aprilskih borbi u Drugom svetskom ratu, 12. aprila 1941. godine. Vojska Kraljevine Jugoslavije digla ga je u vazduh kako bi sprečila prodor Nemaca u Beograd, pa most nije dugo postojao.
Prokletstvo mosta
"Zemunski most" podignut je na mestu nekadašnje Liman džamije. Njegov noseći stub na desnoj obali Save nalazio se tačno tamo gde je džamija nekada stajala, zbog čega se u narodu verovalo da je most uklet. Prema pojedinim pričama, upravo sa tog mesta desetine ljudi pokušalo je samoubistvo.
Koreni tog "prokletstva" sežu još u 1862. godinu.
Te godine, nakon ubistva srpskog dečaka kod Čukur-česme, izbila je odmazda nad Turcima. Oni koji nisu imali gde da se sklone potražili su utočište u Liman džamiji. Prema jednoj verziji, džamija je bila opkoljena, ali do njenog spaljivanja nije došlo.
Ipak, u narodu je mnogo rasprostranjenija druga priča - da je džamija zapaljena i da su svi koji su se u njoj nalazili stradali u plamenu. Upravo taj tragični događaj mnogi smatraju začetkom mračne reputacije ovog mesta.
Kurir.rs